پاسخ به : اثر آبياری قطره ای سطحی و زيرسطحی بر عملكرد كمی و كيفی در زراعت سيب زمينی

#2124

در ﮐﺸﻮر اﯾﺮان از ﯾﮏﺳﻮ ﺑﯿﺶ از 80 درﺻﺪ از ﻣﻨﺎﺑﻊ آﺑﯽ ﻗﺎﺑﻞ اﺳﺘﺤﺼﺎل در ﺑﺨﺶ ﮐﺸﺎورزي ﺑﻪﻣﺼﺮف ﻣﯽرﺳﺪ و از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ ﻣﯿﺰان راﻧﺪﻣﺎن و ﺑﺎزدﻫﯽ آب ﻣﺼﺮﻓﯽ در ﺑﺨﺶ ﮐﺸﺎورزي ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻮده و ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺳﻮم آن ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﻧﻬﺎﯾﯽ رﺳﯿﺪه و ﻣﺎﺑﻘﯽ ﺑﻪدﻟﯿﻞ روش-ﻫﺎي ﻧﺎﮐﺎرآﻣﺪ آﺑﯿﺎري ﺑﻪﻫﺪر ﻣﯽرود. ﻋﻼوه ﺑﺮ اﯾﻦ، ﮐﻤﺒﻮد آب و آﻟﻮدﮔﯽ ذﺧﺎﯾﺮ آﺑﯽ اﻧﺘﻘﺎل آب ﮐﺸﺎورزي ﺑﻪ ﺳﺎﯾﺮ ﺑﺨﺶﻫﺎ و ﮐﺎراﯾﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﺼﺮف آب در ﮐﺸﺎورزي ﺑﻪﺻﻮرت ﯾﮏ ﺑﺤﺮان ﺧﻮد را ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﺪ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺟﺪي ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ و ﻣﺘﻮﻟﯿﺎن را در ﻋﺮﺻﻪ ﻣﻠﯽ ﻣﯽﻃﻠﺒﺪ. ﻫﻢ-ﭼﻨﯿﻦ اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﺑﺮاي آب و اﻓﺰاﯾﺶ دورهﻫﺎي ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽ و ﺗﺄﺛﯿﺮ اﻧﺴﺎن ﺑﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻃﺒﯿﻌﯽ، ﮐﻤﯿﺖ و ﮐﯿﻔﯿﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ آب را ﺑﺎ ﻣﺨﺎﻃﺮات ﺟﺪي ﻣﻮاﺟﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ . در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن اﻫﻤﯿﺖ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻋﻘﻼﻧﯽ و ﺑﻬﺮهﺑﺮداري ﻣﻨﺎﺑﻊ آب ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار و ﺑﻪوﯾﮋه ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار ﮐﺸﺎورزي ﻣﻄﺮح ﻣﯽﮔﺮدد و ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﮐﻤﺒﻮد آب ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﻌﻀﻞ ﺟﻬﺎن در ﻗﺮن ﺣﺎﺿﺮ اﺳﺖ (ﺣﯿﺪري ﺳﺎرﺑﺎﻧﯽ،.1392)